Telefunken M80 Oak

Czy mikrofon do nagrań w mieszkaniu ograniczy wpływ odgłosów zza ściany?

Przy nagrywaniu nocą w pokoju z cienkimi ścianami liczy się kierunek zbierania dźwięku, a Telefunken M80 Oak ma charakterystykę superkardioidalną. Pomaga ona skupić nagranie na źródle ustawionym przed mikrofonem, co może ułatwić pracę w pomieszczeniu, gdzie słychać domowe i sąsiedzkie hałasy. Nie oznacza to jednak odizolowania odgłosów budynku. Znaczenie nadal ma ustawienie mikrofonu względem głosu lub instrumentu oraz położenie źródeł hałasu.

Model ma dębowy uchwyt, srebrną kratkę i naturalne wykończenie. To wyrazista stylistyka, która wyróżnia go na tle prostych, scenicznych konstrukcji. Producent podaje długość 184 mm, średnicę 48 mm oraz masę 387 g. Przy nagrywaniu przy wspólnym biurku takie gabaryty warto uwzględnić przy ustawianiu statywu i organizacji miejsca, a przy przenoszeniu między pokojami przyda się dołączony pokrowiec.

Charakterystyka kierunkowa i zastosowanie

Telefunken podaje pasmo przenoszenia od 50 Hz do 18 kHz, impedancję 325 Ω oraz maksymalne SPL powyżej 135 dB. W opiniach kupujący opisują brzmienie jako klarowne i dynamiczne, z wyraźnym środkiem oraz dobrze kontrolowanym dołem. Jeden z kupujących wskazuje, że mikrofon szczególnie dobrze sprawdził się przy werblu, gdzie pożądane jest mocne, wyraziste uderzenie. Inny kupujący chwali czytelność głosu i porównuje ją na korzyść M80 Oak z brzmieniem używanego wcześniej mikrofonu Shure.

Te opinie przedstawiają konkretne wrażenia użytkowników, a nie uniwersalną obietnicę dopasowania do każdego głosu. Jeden z kupujących ocenił, że klarowny charakter pasował wokalistce o jasnej barwie, lecz nie odpowiadał jego własnemu głosowi. W przypadku domowego nagrywania ma to znaczenie: przy wyborze mikrofonu liczy się nie tylko akustyka pokoju, ale też oczekiwany charakter wokalu. M80 Oak może być interesującym uzupełnieniem zestawu, gdy potrzebne jest wyraźne brzmienie, lecz niekoniecznie zastąpić mikrofon o bardziej uniwersalnym charakterze.

Charakterystyka superkardioidalna może pomóc ograniczyć udział dźwięków dochodzących z kierunków innych niż oś mikrofonu. Przy ustawieniu w niewielkim pokoju można skierować jego przód na źródło, a tył w stronę niepożądanych odgłosów. W mieszkaniu odbicia od ścian nadal mogą wracać do kapsuły, dlatego sama kierunkowość nie rozwiązuje problemu akustyki. Dla pracy nocą istotna pozostaje też odległość od sąsiadów i poziom głosu lub instrumentu.

Wyposażenie i wygoda ustawienia

W opakowaniu jest uchwyt mikrofonowy oraz pokrowiec. Uchwyt ułatwia zamocowanie mikrofonu na statywie, a pokrowiec zabezpiecza go podczas przenoszenia w torbie. Przy częstym składaniu stanowiska w pokoju współdzielonym z rodziną takie dodatki ułatwiają schowanie sprzętu po nagraniu. Masa 387 g nie czyni z niego lekkiego akcesorium kieszonkowego, ale wymiary pozostają poręczne do transportu w większej torbie.

M80 Oak nie ma przełącznika włączania i wyłączania, a przewód nie jest dołączony. Trzeba więc uwzględnić osobny kabel oraz sposób wyciszania sygnału po stronie miksera lub interfejsu audio. To szczególnie istotne, gdy mikrofon stoi na tym samym blacie, na którym pracuje komputer lub domownicy odkładają przedmioty.

Ocena pod kątem domowego stanowiska

Telefunken M80 Oak plasuje się w średnim segmencie cenowym. Jego wartość zależy przede wszystkim od tego, czy potrzebne jest klarowne, wyraziste brzmienie oraz konstrukcja nadająca się do pracy przy głosie i instrumentach. Kupujący opisują zastosowanie zarówno sceniczne, jak i studyjne, a jeden z nich szczególnie wysoko ocenia mikrofon przy nagrywaniu werbla. Nie są to jednak opinie potwierdzające dopasowanie do każdego źródła.

W mieszkaniu zaletą pozostaje kierunkowość superkardioidalna, a ograniczeniem konieczność zadbania o ustawienie względem ścian, hałasów i miejsca pracy rodziny. Dębowy uchwyt, pokrowiec i dołączony uchwyt mikrofonowy sprzyjają przenośnemu stanowisku, natomiast brak przewodu oznacza dodatkowy element do spakowania. M80 Oak będzie najbardziej przekonującą propozycją tam, gdzie liczy się jego charakter brzmieniowy, a nie neutralność ani całkowite odcięcie od dźwięków otoczenia.